Hier volgen een aantal professionals die vertellen over de combinatie van werk en mantelzorg. Want waar loopt een werkende mantelzorger eigenlijk tegenaan? En wat levert mantelzorgvriendelijk beleid op?

Gerard Baan is eigenaar van BSB en wil de officiële erkenning “Wij werken mantelzorgvriendelijk” gaan halen van Mezzo, de landelijke vereniging voor mantelzorg en vrijwilligerszorg.

Gerard Baan
“Samen met Bart Schilder ben ik eigenaar van meerdere bedrijven die zich bezighouden met hijsmateriaal, veiligheid en inspecties. We hebben ruim 40 man personeel waar we erg blij mee zijn. Ons personeel hebben we hoog zitten, mede dankzij hen kunnen we zulke goede kwaliteit leveren en groeit ons bedrijf. Dan wil je ook goed met je personeel omgaan.
We zijn een sociaal bedrijf, we vinden maatschappelijk verantwoord ondernemen belangrijk en ‘betrokkenheid’ in de breedste zin van het woord, hebben we hoog in het vaandel staan. Dan is aandacht voor werkende mantelzorgers erg logisch, maar hoe pak je dat aan?
In het verleden hebben we dat puur op ons gevoel gedaan, per situatie bekeken we hoe we onze mensen het beste konden helpen en tegelijkertijd ook het belang van het bedrijf konden dienen. Veel maatwerk dus. Nu willen we dat nog beter aanpakken en we zijn erg blij met de ondersteuning van mantelzorgconsulente Shannon Leloux. Er ligt een stappenplan klaar naar de erkenning voor een mantelzorgvriendelijk personeelsbeleid. Wij gaan ervoor!”

WERKENDE MANTELZORGERS: WE ZORGEN SAMEN DAT HET WERKT

Sjoerd Potters is politicus VVD en mantelzorger voor zijn zus en moeder.

Sjoerd Potters

“Ik werk voor de VVD in de Tweede kamer, een zeer intensieve baan die veel van mij vraagt. Daarnaast ben ik mantelzorger voor mijn zus en kort geleden is mijn vader overleden. Daardoor heb ik de zorg voor mijn moeder er ook bij gekregen.

Gelukkig gaat het stukken beter met mijn zus en hoef ik daar minder vaak naar toe. Als mantelzorger wordt van mij gevraagd dat ik mijn dagen goed plan en het overzicht houd. Sommige zaken gaan niet samen, op dinsdag bijvoorbeeld wordt altijd gestemd in de Kamer en daar moet ik bij aanwezig zijn. Ik ben hierover het gesprek aangegaan met mijn collega’s. Ik heb uitgelegd wat ik extra doe, wat ik nodig heb om dit vol te houden en wat ik wel en niet kan nu ik werkende mantelzorger ben.

Binnen de fractie is aangegeven wat ze van mij verwachten en waar ruimte is. Het was een goed gesprek dat veel duidelijkheid voor beide partijen heeft verschaft. Zij stonden er open voor en dat was erg fijn.

Organisatorisch vraagt de combinatie van mantelzorg en mijn werk veel van mij en wat ik de ene week kan doen aan mantelzorg is anders dan wat ik de volgende week kan. Ik moet echt zorgen dat ik af en toe gewoon een avond thuis ben, anders hou ik het niet vol. Je moet goed op je grenzen letten, goed plannen en heel goed aan je ontspanning denken. Er gaat veel tijd zitten in het regelen van allerlei dingen rondom de zorg. De ene week kan je veel en je moet uitkijken dat je niet nog meer inplant voor de week erna . Je hoeft echt niet alles zelf te doen. De mantelzorg is intensief, maar ik vind het ook fijn dat ik dit voor mijn dierbaren kan doen.

Ik heb de politici in de Tweede Kamer weleens kort verteld hoe het is om werkende mantelzorger te zijn, waar ik en andere werkende mantelzorgers tegenaan lopen. Ik vind het normaal dat ik mantelzorger ben en ik vind dat we er vaker over zouden moeten praten. Het is een onderwerp dat bijna iedereen in Nederland raakt. Wist je dat één op de zeven studenten zijn studie combineert met de zorg voor een ander? Iedereen zou werk en mantelzorg moeten kunnen combineren, daar moeten wij als politici ook voor zorgen.

Ik vind het een mooi project, Werken Zorgen Samen, vooral omdat jullie werkgevers bij het onderwerp betrekken en ondersteunen in het omgaan met werkende mantelzorgers. Het is goed dat op deze manier het onderwerp op de agenda wordt gezet!”

WERKENDE MANTELZORGERS: WE ZORGEN SAMEN DAT HET WERKT

Janneke Mars is een werkende mantelzorger voor haar dochter Lies. “Het gaat goed zolang er geen ziekte of doktersbezoek tussendoor komt.”

JANNEKE

“Ik werk ongeveer 20 uur en zorg als alleenstaande moeder voor mijn zoon en voor mijn dochter Lies van 10 jaar die een verstandelijke beperking heeft. Dankzij haar spraak- en taalprobleem, het missen van een nier, slaapapneu en gedragsstoornissen, vraagt ze veel aandacht, zorg en ondersteuning. Ze gaat daarom naar een speciale school.
Ik ben directeur van een uitgeverij van drie kranten en ik heb de mogelijkheid om mijn tijd zo in te delen dat het om de zorg heen past. Voorheen had ik vier uur begeleiding voor Lies vanuit de gemeente en dat was veel te weinig. Dat heb ik kunnen veranderen door de inzet van MooijZorg. Ik heb nu een persoonsgebonden budget (PGB) en twee keer per week komt iemand de zorg voor mijn dochter overnemen zodat ik kan doorwerken. Eén keer per maand komt de zorgverlener en dan onderneem ik iets leuks met mijn vriendinnen, laat me masseren of doe aan yoga, dat heb ik wel nodig om bij te tanken. Het is zwaar en druk om vol te houden, ik moet veel ballen in de lucht houden. Het gaat goed zolang er geen ziekte of doktersbezoek tussendoor komt, we hebben samen een ritme en dat gaat fijn, maar is ook heel kwetsbaar. Door hulp van mijn ouders en in uiterste nood van mijn buren, ben ik wat flexibeler. Ik geniet van mijn werk, dat heb ik echt nodig, en ik geniet van het zorgen voor mijn kinderen. Het houdt me in evenwicht thuis en in mijn werk.

Het gaat moeizaam om ondersteuning of hulp van anderen te krijgen, men heeft het vaak druk met zijn eigen leven en ik denk dat mensen ook geen idee hebben hoe druk ik het heb. Bijna nooit vraagt iemand aan mij hoe het gaat, of ze kunnen helpen. Ik heb weinig contact met andere werkende mantelzorgers, dat zou ik wel meer willen: contact met lotgenoten. Die begrijpen mij en weten hoe het voelt om in een spagaat te zitten tussen werk en de zorg voor een gehandicapt kind.”

WERKENDE MANTELZORGERS: WE ZORGEN SAMEN DAT HET WERKT

Marit Kamerman is beleidsmedewerker WMO bij de gemeente Landsmeer en één van de trekkers van het project Werken Zorgen Samen.

Marit t-shirt

“In 2015 hebben we – de gemeente Landsmeer en de Regionale stichting WonenPlus (RSWP) – subsidie aangevraagd om bedrijven te informeren over mantelzorgvriendelijk personeelsbeleid. Want mantelzorg is vaak nog een taboe op de werkvloer.
Wij zijn verantwoordelijk voor de maatschappelijke ondersteuning aan onze inwoners en hun mantelzorgers, maar het is lastig om de (werkende) mantelzorgers te bereiken. 

Eén op de zes mensen combineert zorg met een baan. Vijfenveertig procent bespreekt de mantelzorgtaak niet, waarbij de werkgever meer kans loopt op ziekteverzuim en uitval. Dus juist voor werkgevers is veel winst te behalen. Als werkende mantelzorgers en hun werkgevers goede afspraken kunnen maken over flexibele werktijden of thuiswerken dan is de kans groot dat de werknemer én beter werk levert én de zorg kan volhouden.
 

Alleen informatie aanbieden is niet voldoende vinden we. Belangrijke inzet van het project zijn de gesprekken die een medewerker van RSWP voert met bedrijven en werkende mantelzorgers. Aan de ene kant willen we graag een terugkoppeling van de aantallen bedrijven die benaderd zijn. Aan de andere kant, lijkt het ons goed om de verhalen van deze werkgevers en werknemers op te halen. Wat hebben zij aan de gesprekken met RSWP gehad? Wat is er voor hen veranderd? Zo hopen we het taboe te doorbreken en een win-win situatie te creëren voor zowel de mantelzorgers als de werkgevers.”

WERKENDE MANTELZORGERS: WE ZORGEN SAMEN DAT HET WERKT

Petra Viereck is werkzaam als mantelzorgmakelaar bij de Stichting Maatschappelijke Dienstverlening (SMD) voor de gemeente Purmerend en Landsmeer.

image-3

“Ik kom regelmatig in contact met mantelzorgers die werk en zorg combineren. Dit kan belastend worden naarmate de zorg langer duurt. Het is een signaal dat ik regelmatig oppik.
Ik heb eens gesproken met een mevrouw die extra zorg had voor haar moeder die nog zelfstandig woonde. Ze werd regelmatig gebeld tijdens haar werk door de thuiszorg, dat ze moest komen omdat het niet goed ging met haar moeder. Dit zorgde voor veel stress op haar werk.
Ze durfde dit echter niet bespreekbaar te maken op het werk omdat ze geen vast contract had en bang was om haar baan te verliezen.
Doordat ik samen met mevrouw het gesprek met haar werkgever ben gaan voorbereiden, durfde ze het uiteindelijk toch aan om een gesprek aan te vragen. Haar werkgever begreep nu eindelijk waarom ze soms zo gejaagd was op haar werk en er zo moe uitzag.
Samen hebben ze afgesproken dat ze naar haar moeder kon gaan als het nodig was en dat ze de ‘verloren’ tijd op een ander moment kon inhalen door bijvoorbeeld vanuit huis in te loggen op een laptop. Er waren ook genoeg collega’s die bereid waren om voor haar in te vallen als het echt nodig was.
Dit gaf mevrouw veel rust waardoor ze op het werk beter ging presteren. Daarom is het zo belangrijk dat de werknemer en werkgever met elkaar in gesprek gaan over mantelzorg!”

WERKENDE MANTELZORGERS: WE ZORGEN SAMEN DAT HET WERKT

Bij de Regionale Stichting WonenPlus is het percentage mantelzorgers die in dienst zijn maar liefst 45%!
Dat ligt 28% hoger dan het landelijke gemiddelde van 17%!
In de zorgsector ligt het percentage werkende mantelzorgers over het algemeen hoger. Daarom is het zo belangrijk dat organisaties een mantelzorgvriendelijk personeelsbeleid invoeren. De Regionale Stichting WonenPlus heeft dit beleid ook ingevoerd. Hieronder een foto van onze consulenten!
foto 4

WERKENDE MANTELZORGERS: WE ZORGEN SAMEN DAT HET WERKT